Aan de onderzijde van de drijfbladeren treft met een netwerk aan van paarsrode, met lucht gevulde nerven. Dit netwerk van nerven zorgt voor de ongekende drijfkracht en stevigheid waar de Amazone-reuzenwaterlelie bekend om staat. Een gewicht van 40 kilo wordt zonder moeite boven water gehouden en dat is allemaal te danken aan de ingenieuze nervatuur aan de onderzijde van elk blad. In de historie hebben architecten de kunst van deze sterke constructie dikwijls afgekeken en verwerkt in grote bouwprojecten. De plant is er overigens geen om zonder handschoenen aan te pakken. Op de bloemen en bovenzijden van de bladeren na, is de plant gewapend met een groot aantal bloeddorstige stekels. Hiermee beschermt ze zichzelf zo goed als mogelijk tegen vraat.